Cahiliye (İslâm Öncesi Arabistan)
İslâm öncesi Arabistan ve kendine özgü putperestliği.
Milâdî yaklaşık MS 610 öncesi
Cahiliye (جاهلية) — “Cehalet Çağı”, Arabistan’ın İslâm’dan önceki hâli.
Arap putperestliğinin kaynağı (Bölüm 004)
Araplar başlangıçta İbrâhim ve İsmâil’in (a.s.) tevhidi (hanîfiyye) üzereydiler. Putperestliği, Huzâa’nın reisi olan Amr b. Luhay el-Huzâî (yaklaşık MS 1. yüzyıl) getirdi; Hübel putunu Suriye’den taşıdı ve telbiyeyi bozdu. Peygamber’in (sav) zamanına gelindiğinde Kâbe’nin çevresinde yaklaşık 360 put vardı (Lât, Uzzâ, Menât, Hübel, İsâf ve Nâile vb.).
Arapların kendine özgü şirki (Bölüm 006)
Önemli bir nokta: cahiliye Arapları, tek yaratıcı ve rızık verici olarak Allah’a inanıyorlardı (Kur’an 43:87, 39:38, 29:63) ve Allah’ın kendisinin putunu hiç yapmadılar. Onların şirki, putlara O’na yaklaştıran aracılar olarak tapmaktı (Kur’an 39:3, 10:18) — O’nu inkâr etmek değil. Yasir Qadhi, tam bu zihniyetin aracıların (velîler, türbeler) yüceltildiği her yerde yeniden doğabileceğini belirtir.
Korunan erdemler
Cahiliyede bile bazı erdemler ayakta kaldı: dürüstlük, yeminlere sadakat, misafirperverlik, cesaret, akrabayı koruma ve Hilfü’l-fudûl gibi adalet antlaşmaları. Haram aylara ve Harem’in dokunulmazlığına (çoğunlukla) hâlâ saygı gösteriliyordu. Az sayıda hanîf ise putperestliği tümüyle reddetti.
Çapraz Başvurular
Amr b. Luhay el-Huzâî · Hanîfler · Mekke · Kâbe · Fil Yılı (Âmü’l-fîl) · Siyer (ve niçin okunduğu)
Kaynaklar
- S003 — Yasir Qadhi Siyer Bölüm 004 ve Bölüm 006.