Fihrist

فهرس

Ansiklopedideki her madde, tek bir alfabetik dizinde.

238 madde

A

19
Abbas b. Abdülmuttalib (ra) İkinci Akabe Biatı’nda henüz müşrikken şartlara kefil olan amca. Abdullah b. Abdülmuttalib Peygamber’in (sav) babası; o doğmadan önce vefat etti. Abdullah b. Cahş (ra) Peygamber’in (sav) kuzeni; ilk seriyye kumandanı (Nahle). Abdullah b. Mes’ûd (ra) Altıncı müslüman; Kur’an’ı açıktan okuyan ilk kişi; Bedir’de Ebû Cehil’i yere serdi. Abdullah b. Revâha (ra) Ensar şairi ve Mûte’nin üçüncü kumandan-şehidi (“ya zafer ya şehâdet”). Abdullah b. Selâm (ra) Müslüman olan Medineli yahudi hahamı; şehrin ilk hadisini rivayet etti. Abdullah b. Übey b. Selûl Hayatta kalan Hazrec reisi; münafıkların başı oldu. Abdülmuttalib Peygamber’in (sav) dedesi ve hâmisi; Kureyş reisi, Zemzem’in bakıcısı. Abdurrahman b. Avf (ra) Cennetle Müjdelenen On Kişi’den muhacir tüccar; cömert ellerde servet. Adî b. Hâtim et-Tâî (ra) Cömert Hâtim’in oğlu, Tay kabilesinin hıristiyan reisi; Peygamber’in (sav) ahlâkıyla kazanıldı. Âişe bint Ebû Bekir (r.anha) Ebû Bekir’in kızı; en çok sevdiği hanımı; İfk’te vahiyle temize çıkarıldı. Ali b. Ebû Tâlib (ra) İman eden ilk çocuk; Peygamber’in (sav) evinde büyüdü; dördüncü halife. Âmine bint Vehb Peygamber’in (sav) annesi; o yaklaşık altı yaşındayken vefat etti. Âmir b. Tufeyl Bi’r-i Maûne katliamını tertipleyen kibirli reis. Ammâr b. Yâsir ve Yâsir Ailesi (ra) Ammâr ve Yâsir ailesi; Sümeyye ile Yâsir, İslâm’ın ilk şehidleri. Amr b. Abdüved Kırmızı sarıklı Kureyş pehlivanı; hendekte Ali tarafından öldürüldü. Amr b. Âs (ra) Kureyş’in devlet adamı; geç müslüman oldu, Zâtüsselâsil kumandanı ve Mısır’ın fâtihi. Amr b. Luhay el-Huzâî Arabistan’a putperestliği ilk getiren Huzâa reisi. Ashâb-ı Suffe Mescidin yoksul sahâbîleri; İslâm’ın ilk “üniversitesi”.

B

14
Bakî el-Garkad (Cennetü’l-Bakî) Bakî, Medine’nin kabristanı; hanımların ve sahâbenin çoğunun medfun olduğu yer. Bedir Medine’nin güneybatısındaki ova ve kuyular; Bedir Savaşı’nın verildiği yer. Bedir ile Uhud Arasındaki Seferler Karkaratülküdr, Sevîk ve Karede (“Bedir, ikinci bölüm”). Bedir Savaşı 17 Ramazan, hicrî 2; *Yevmü’l-furkān*; ~313 kişi ~1.000 Kureyşliyi bozguna uğrattı. Benî Hâşim Boykotu Kureyş’in Benî Hâşim ve Benî Muttalib’e uyguladığı yaklaşık üç yıllık ambargo. Benî Kaynukā’nın Sürgünü Medine’den sürgün edilen ilk yahudi kabile, Bedir’den ~3,5 hafta sonra. Benî Kurayza Hükmü Son yahudi kabilenin hesabı (hicrî 5); Sa’d b. Muâz’ın hükmü. Benî Mustalik Gazvesi Müreysî’ (hicrî 5); Cüveyriye ile evlilik; Münafikun Suresi. Benî Nadîr’in Sürgünü Sürgün edilen ikinci yahudi kabile (Kur’an 59); fey’ hukuku. Bereket (İlâhî Bereket) Hayrın çoğalması olarak ilâhî bereket; Hendek’in yemek mucizeleri. Bey’atürrıdvân (Ağaç Altındaki Biat) Ağaç altındaki biat (Kur’an 48:18); sahâbe faziletçe yalnız Bedir ehlinin ardından gelir. Bilâl b. Rebâh (ra) “Ahad, Ahad” diye haykıran işkence görmüş köle; Peygamber’in (sav) müezzini. Bi’r-i Maûne Vak’ası ~70 kurrânın hainlikle katledilmesi; siyerin en ağır hadisesi. Birinci Akabe Biatı (Bey’atü’l-akabeti’l-ûlâ) Kadınlar Biatı; Yesribli 12 kişi İslâm’a girer.

C

5
Câbir b. Abdullah (ra) Genç Ensarlı, en çok hadis rivayet eden ilk beş kişiden; deve kıssası ve yemek mucizesi. Ca’fer b. Ebû Tâlib (ra) Ca’fer et-Tayyâr; Necâşî’nin huzurunda müslümanların sözcüsü. Cahiliye (İslâm Öncesi Arabistan) İslâm öncesi Arabistan ve kendine özgü putperestliği. Cihad (ve Savaşın Meşrû Kılınması) Savaşın meşrû kılınması ve dört merhalesi; adil savaş anlayışı. Cüveyriye bint Hâris (r.anha) Evliliği bütün kabilesini hürriyete kavuşturan Benî Mustalik esiri gelin.

D

5
Dârülerkam (Erkam’ın Evi) Erkam’ın evi; müslümanların gizli buluşma yeri ve ilk mektebi. Davet ve Beş Merhalesi İslâm’a davet ve onun beş meşrû merhalesi. İslâm’da Din Özgürlüğü “Dinde zorlama yoktur” (Kur’an 2:256) ve nüzûl sebebi. Hz. Muhammed’in (sav) Doğumu ve Çocukluğu Nesep, doğum, süt anneye verilmesi, anne babasının ve dedesinin vefatı. Düreyd b. Sımme Huneyn’in âmâ ihtiyar savaş bilgesi; isabetli görüşü gençlerce alaya alındı.

E

23
Ebû Âmir er-Râhib Düşmana dönüşen Evsli rahip; Mescid-i Dırâr’ın arkasındaki isim. Ebû Basîr (ra) Kurduğu çete yurdu Hudeybiye’yi bir zafere çeviren tek başına müslüman. Ebû Bekir es-Sıddîk (ra) İman eden ilk hür yetişkin erkek; “İkinin İkincisi”; ilk halife. Ebû Bekir’in Haccı ve Kılıç Âyeti hicrî 9 haccı; Tevbe Suresi’nin başı ve Kılıç Âyeti (Kur’an 9:5) bağlamıyla. Ebû Cehil (Amr b. Hişâm) Benî Mahzûm’un reisi; “bu ümmetin Firavun’u”; Bedir’de öldürüldü. Ebû Cendel b. Süheyl (ra) Süheyl’in işkence gören oğlu; zincirler içinde geri gönderildi — “Ebû Cendel günü”. Ebû Dücâne (ra) Simâk b. Harâşe; kırmızı “ölüm sarığı”nı kuşandı ve Uhud’da Peygamber’in (sav) kılıcını aldı. Ebû Eyyûb el-Ensârî (ra) Peygamber’i (sav) Medine’de altı ay boyunca evinde ağırlayan Ensarlı. Ebû Hayseme el-Ensârî (ra) Serin bahçesini bırakıp orduya yetişmek için tek başına Tebük’e giden Ensarlı. Ebû Hüreyre (ra) Ashâb-ı Suffe’nin en meşhuru; hadis rivayetinde birinci. Ebû Kuhâfe (ra) Ebû Bekir’in yaşlı babası; Fetih günü İslâm’a girdi. Ebû Leheb (Abdüluzzâ b. Abdülmuttalib) Kur’an’da adıyla lânetlenen amca ve düşman (Mesed Suresi). Ebû Süfyân b. Harb (ra) Kureyş’in kervan reisi ve savaş kumandanı; sonradan sahâbî. Ebû Süfyân b. Hâris (ra) Peygamber’in (sav) kuzeni ve eski alaycısı; Fetih’ten önce müslüman oldu. Ebû Tâlib Amcası ve ömür boyu koruyucusu; Ali’nin babası; Peygamber’i (sav) sekiz yaşından itibaren yetiştirdi. Ebû Ubeyde b. Cerrâh (ra) “Bu ümmetin emîni”; Bedir’de müşrik babasını öldürdü. Ebû Zer el-Gıfârî (ra) Tebük’e tek başına yürüyen zâhid hakikat sözcüsü; haber verildiği gibi yalnız öldü. Ebü’l-Âs b. Rebî’ (ra) Peygamber’in (sav) vefakâr damadı, Zeyneb bint Muhammed’in kocası. Emân (Himaye / Güvence) Her müslümanın verebileceği emân; en sıradan kişinin verdiği söz bütün ümmeti bağlar. Enes b. Nadr (ra) Enes b. Mâlik’in amcası; 80’den fazla yarayla Uhud şehidi. Ensar (Medineli Yardımcılar) Medine’nin yardımcıları (Evs ve Hazrec); biatları ve faziletleri. Es’ad b. Zürâre (ra) İlk altı Hazrecli’den biri; Mus’ab’ı ağırladı; Ensar’ı savaşın bedeli konusunda uyardı. Ezan (Namaza Çağrı) Ezan; bir sahâbînin tasdik edilen rüyasıyla meşrû kılındı.

F

5
Fâtıma bint Muhammed (r.anha) Sevgili en küçük kızı; Hasan ile Hüseyin’in annesi; “cennet kadınlarının efendisi”. Fe’l (Hayra Yorma / İyimserlik) Allah’a bağlanan hayra yorma ve iyimserlik; yasaklanan uğursuzluk saymanın (tıyere) aksine câizdir. Fey’ (Savaşsız Elde Edilen Ganimet) Savaşmadan elde edilen mal (Kur’an 59:6–7); hükümleri ve servet yığmayı önleyen maksadı. Ficâr Savaşları Haramı çiğneyen çarpışmalar; Peygamber (sav) gençliğinde bulundu. Fil Yılı (Âmü’l-fîl) Ebrehe’nin Kâbe’ye yönelik başarısız saldırısı, yaklaşık MS 570; Peygamber’in (sav) doğduğu yıl.

G

3
Ganimet Savaş ganimeti (Enfâl Suresi); yanlış ele alınması müslümanlara Uhud’u kaybettirdi. “Garânîk” Rivayeti (Kıssatü’l-garânîk) Kıssatü’l-garânîk; bir güvenilirlik örneği (Necm Suresi). Gıyâbî Cenaze Namazı Gıyâbî cenaze namazı; Necâşî için meşrû kılındı.

H

33
Habbâb b. Eret (ra) İşkence gören kılıç ustası; “daha ne kadar dayanacağız?” diye sordu. Habeşistan’a Hicretler İlk hicret; Necâşî’nin himayesinde iki muhacir dalgası. Hafsa bint Ömer (r.anha) Ömer’in kızı; ilk yazılı mushafın muhafızı. Hakîm b. Hizâm (ra) Hatice’nin yeğeni; “bu mal tatlı ve yeşildir” dersini alan mühtedi. Hâlid b. Velîd (ra) Kureyş’in süvari dehası; Uhud’da savaşın seyrini çevirdi; sonradan “Allah’ın Kılıcı”. Halîme es-Sa’diyye Bebek Peygamber’i (sav) büyüten Benî Sa’d’lı sütanne. Hamrâülesed Gazvesi Ertesi gün yapılan takip; Kureyş’in ikinci bir saldırısını caydırdı. Hamza b. Abdülmuttalib (ra) İslâm’a girmesi müslümanlara güç katan amcası; Şehidlerin Efendisi. Hanîfler İslâm’dan önce putperestliği reddeden muvahhidler. Hanzale b. Ebû Âmir (ra) *Gasîlü’l-melâike*, meleklerin yıkadığı kişi; Uhud şehidi. Hasan b. Ali (ra) Peygamber’in (sav) ilk torunu; ümmeti barıştıran beşinci Râşid halife. Hassân b. Sâbit (ra) Peygamber’in (sav) şairi (“Cebrail seninle beraberdir”); kendine ait bir minberi vardı. Hâtıb b. Ebû Beltea (ra) Mektubuyla Kureyş’i Fetih’ten haberdar eden Bedir ehli sahâbî (Mümtehine Suresi). Hatice bint Huveylid (r.anha) İlk hanımı ve ilk iman eden; çocuklarının annesi. Hayber Medine’nin kuzeyindeki verimli yahudi vahası; sürgün edilen Benî Nadîr’in sığınağı. Hayber Savaşı Yahudi vahasının fethi (hicrî 7); Ali’nin sancağı; en büyük toprak fethi. Hendek ile Hudeybiye Arasındaki Seferler Sümâme, Sellâm’ın öldürülmesi, Benî Lihyân, el-Îs ve balina (hicrî 5–6). Hendek Savaşı (Ahzâb) Hendek / Ahzâb (hicrî 5); ~10.000 kişilik müttefik ordusu rüzgâr ve zekâyla dağıtıldı. Heyetler Yılı (Senetü’l-vüfûd) *Âmü’l-vüfûd* (hicrî 9); 110’dan fazla kabile; Sakīf ile Lât, Necran, Müseylime — Arabistan birleşti. Hicret (Medine’ye Göç) Medine’ye hicret, hicrî 1; hicrî takvimin başlangıcı. Hicret — kavram ve hükümleri Hicretin kavramı ve fıkhı; gayrimüslim diyarlarda yaşamak. Hilfü’l-fudûl (Erdemliler Antlaşması) Mazlumu korumak için kurulan Erdemliler Antlaşması; Peygamber (sav) de katıldı. Hind bint Utbe (r.anha) Hamza’nın naaşına müsle yapan Ebû Süfyân’ın hanımı; sonradan müslüman oldu. Hira Mağarası (Gâr-ı Hira) Cebelinûr’daki Gâr-ı Hira; ilk vahyin indiği yer. Hubeyb b. Adî (ra) Recî’ şehidi; idamdan önce iki rek’at namaz sünnetini başlattı. Hudeybiye Antlaşması “Apaçık zafer” (hicrî 6); Süheyl’in şartları ve Fetih Suresi. Hükümdarlara Gönderilen Mektuplar Herakleios, Kisrâ, Necâşî ve Mukavkıs’a gönderilen davet mektupları (hicrî 6–7). Huneyn Mekke ile Tâif arasındaki vadi; Arap putperestliğine karşı verilen son savaşın meydanı. Huneyn Savaşı Şevval, hicrî 8; Arap şirkine karşı son savaş; bozgundan toparlanışa (Kur’an 9:25–26). Huyey b. Ahtab Benî Nadîr reisi; Safiyye’nin babası; Ahzâb’ın baş kışkırtıcısı. Huzeyfe b. Yemân (ra) *Sâhibü’s-sır*, münafıkların adlarının emanetçisi; babası Uhud’da öldürüldü. Hüzün Yılı (Âmü’l-hüzn) Âmü’l-hüzn; Ebû Tâlib ile Hatice’nin vefatı, yaklaşık MS 619. Hz. Muhammed (sav) Hz. Muhammed (sav); yaklaşık MS 570’te Mekke’de Benî Hâşim’den doğdu; peygamberliği yaklaşık MS 610.

I

7
İbrâhim b. Muhammed (ra) Peygamber’in (sav) Mâriye’den olan bebek oğlu; vefatı ve güneş tutulması hutbesi. İfk Hadisesi (Âişe’ye (r.anha) İftira) İfk; Âişe (r.anha) yedi kat semânın üstünden temize çıkarıldı (Nûr Suresi). İkinci Akabe Biatı (Bey’atü’l-akabeti’s-sâniye) Himaye biatı; yaklaşık 73 kişi Peygamber’i (sav) hicrete davet eder. İkrime b. Ebû Cehil (ra) Ebû Cehil’in oğlu; Uhud’da kumandan; sonradan müslüman ve şehid. Îlâ (Evlilikten Uzak Durma Yemini) Eşinden uzak durma yemini (dört aydan az); tahyîr ve ihtiyâr (kadının boşanma seçeneği). Îlâ — Peygamber’in (sav) Hanımlarından Ayrı Kalması Peygamber’in (sav) hanımlarından bir ay ayrı kalması; *abden-resûlâ* ve tahyîr (Kur’an 33:28–29). İsrâ ve Mi’râc (Gece Yolculuğu ve Yükseliş) Kudüs’e Gece Yolculuğu ve Yükseliş; beş vakit namazın farz kılınması.

K

14
Kâ’b b. Eşref Antlaşmaya ihaneti yüzünden öldürülen Benî Nadîr’in şair reisi. Kâ’b b. Eşref’in Öldürülmesi Antlaşmaya ihanet eden Benî Nadîr şairinin izin verilerek öldürülmesi. Kâ’b b. Mâlik (ra) Tebük’ten geri kalan üç kişiden Ensarlı şair; tövbe konusundaki büyük ders. Kâ’b b. Mâlik’in Kıssası (Geri Kalan Üç Kişi) Tebük’ten geri kalan üç kişi; siyerin büyük tövbe kıssası. Kâ’b b. Züheyr (ra) Yaşayan en büyük Arap şairi; asıl *Kasîdetü’l-bürde*’nin sahibi. Kâbe İbadet için kurulan ilk Ev; yeniden inşası ve Hacerülesved. Kâbe’nin Yeniden İnşası Yaklaşık MS 605; Peygamber (sav) Hacerülesved’i yerine koyar ve bir savaşı önler. Kasr ve Cem’ (Yolcunun Namazı) Yolcunun kısaltılmış ve cem edilmiş namazı; ne kadar süre müsafir kalınacağı ihtilâfı. Kıblenin Değişmesi Kudüs’ten Kâbe’ye; ilk nesih örneği. Salâtü’l-havf (Korku Namazı) Savaş hâlinde kılınan korku namazı; Zâtürrikā’da bildirildi (Kur’an 4:102). Siyer Kronolojisi Siyerin kronolojik omurgası (Hicrî ve MS), olay olay. Kubâ Mescidi İslâm’ın ilk mescidi; Kubâ’ya varışta inşa edildi. Kudüs (Beytülmakdis / Mescid-i Aksâ) Beytülmakdis / Mescid-i Aksâ; ilk kıble; Gece Yolculuğu’nun varış yeri. Kureyş Mekke’nin kabilesi; yapısı ve davete karşı on taktiği.

M

25
Mâlik b. Avf en-Nasrî Huneyn’in genç Hevâzin reisi; müslüman oldu ve yeniden reisliğe getirildi. Mâriye el-Kıbtiyye (r.anha) Mâriye el-Kıbtiyye; Peygamber’e (sav) oğlu İbrâhim’i doğuran Mukavkıs’ın hediyesi. Maslahat (Kamu Yararı) Bir hüküm kaynağı olarak maslahat (kamu yararı); Peygamber (sav) Abdullah b. Übey’i niçin bağışladı. Medine (Yesrib) Medine adını alan Yesrib; ikinci harem; ilk müslüman devletin başkenti. Medine Vesikası Müslümanları, yahudileri ve müşrikleri bağlayan ilk İslâm devlet düzeni. Mekke Peygamber’in (sav) doğduğu şehir; Kureyş’in harem şehri (el-Harem). Mekke’nin Fethi Fethu Mekke (Ramazan, hicrî 8); genel af ve putların temizlenmesi; siyerin doruk noktası. Mescid-i Dırâr Vak’ası Tebük dönüşünde yıkılan “zarar mescidi” (Kur’an 9:107–109). Mescid-i Nebevî (Peygamber Mescidi) Mescid-i Nebevî; Medine toplumunun ilk müessesesi. Meymûne bint Hâris (r.anha) Peygamber’in (sav) son hanımı, Umretü’l-kazâ’da nikâhlandı; hanımların en son vefat edeni. Muâhât (Muhacirlerle Ensar Arasında Kardeşlik) Muhacirlerle Ensar arasında kardeşlik kurulması; yaşayan bir sünnet. Muâz b. Cebel (ra) Yemen’e öğretmek üzere gönderilen sevgili âlim sahâbî (“kolaylaştırın”). Mübâhele (Karşılıklı Lânetleşme) Yalancı tarafın üzerine Allah’ın lânetini karşılıklı çağırmak (Kur’an 3:61); son çare olarak Necran’a teklif edildi. Mucize (Peygamber’in (sav) Mucizeleri) Peygamber’in (sav) mucizeleri: tanımı, gayesi ve on kategorisi (1.200’den fazla rivayet). Müellefe-i Kulûb “Kalpleri ısındırmak”: cömertlik ve ikramla mühtedi kazanmak (bir zekât sınıfı). Mugīre b. Şu’be (ra) Hudeybiye’de Peygamber’in (sav) başında nöbet tutan Sakīfli sahâbî; gasbettiği mal kabul edilmedi. Muhâcirûn (Muhacirler) Mekke’den hicret edenler; Kur’an’da Ensar’dan önce anılırlar. Muhammed b. Mesleme Kâ’b b. Eşref’in öldürülmesine öncülük eden Evsli sahâbî. Muhayrîk (ra) Uhud’da müslümanlar safında ölen haham; “yahudilerin en hayırlısı”. Mülk-i Yemîn (Câriyelik) ve Kölelik Ahlâkı Câriyelik ve kölelik ahlâkı; ümmüveled; yeni çağda ulemânın icmâıyla kapandı. Mus’ab b. Umeyr (ra) Yesrib’e gönderilen ilk muallim ve İslâm elçisi; Uhud şehidi. Müseylimetülkezzâb Müseylimetülkezzâb; Benî Hanîfe’nin yalancı peygamberi; Kur’an’ı taklide kalkışan ilk kişi. Müt’a Nikâhı (Geçici Evlilik) Müt’a nikâhı; Sünnî İslâm’da haramdır, nihaî yasak Fetih’te geldi. Mûte Savaşı Peygamber’in (sav) hayatında Roma’ya karşı verilen tek savaş (hicrî 8); üç kumandan-şehid. Mut’im b. Adî Boykotu kıran ve Peygamber’i (sav) himayesine alan asil müşrik.

N

8
Nadr b. Hâris Kureyş’in Kur’an’la alay edeni; Bedir’den sonra esir olarak idam edildi. Nahle Seriyyesi İslâm’da ilk öldürme ve ilk esirler; haram ay fitnesi (Kur’an 2:217). Namaz (Beş Vakit Namaz) Beş vakit namaz; Mi’râc’da semâlarda farz kılındı (50 → 5). Necâşî (As’hame b. Ebcer) Habeşistan’ın âdil hıristiyan hükümdarı (Necâşî); gizli bir müslüman. Necran 60 kişilik heyetin ve Mübâhele’nin hıristiyan bölgesi; savaş değil, bir cizye antlaşması. Nesih (Neshetme) Nesih; kıblenin değişmesiyle şeriata girdi. Nifak (Münafıklık) Nifak ve münafıklar; Bedir’den sonra ortaya çıkan, Uhud’da açığa çıkan bir olgu. Nuaym b. Mes’ûd (ra) Hendek’te Ahzâb’ı hilesiyle bölen Gatafânlı gizli müslüman.

O

3
Ömer b. Hattâb (ra) Azılı düşmanlıktan el-Fârûk’luğa; müslüman oluşu *izzet* getirdi; ikinci halife. Osman b. Affân (ra) Zinnûreyn; Peygamber’in (sav) Rıdvan’da adına biat ettiği Mekke elçisi; üçüncü halife. Osman b. Talha (ra) Kâbe’nin anahtarcısı; anahtarlar ebediyen onun soyunda kaldı (Kur’an 4:58).

P

2
Hz. Muhammed’in (sav) Vefatı Vefat (12 Rebîülevvel, hicrî 11); *“er-Refîku’l-a’lâ”*; siyerin finali. Peygamberliğin İlânı (Açık Davet) Açık davet, yaklaşık MS 613; Safâ tepesindeki çağrı.

R

4
Recî’ Vak’ası Recî’ tuzağı (Safer, hicrî 4); Âsım ile Hubeyb b. Adî’nin şehâdeti. Ribâ (Faiz) Faiz: ribe’n-nesîe (borç faizi) ve ribe’l-fazl (eşitsiz takas), Hayber’de yasaklandı. Ridde (İrtidad) ve Yalancı Peygamberler İrtidad ve yalancı peygamberler; Müseylime; elçi dokunulmazlığı; Ridde savaşları. Rıkk (İslâm’da Kölelik Kurumu) İslâm’ın âzat etmeye yönelen rıkk kurumu; mülkiyet esaslı köleliğin karşısında.

S

18
Sa’d b. Ebû Vakkās (ra) İslâm’da ilk oku atan sahâbî; Cennetle Müjdelenen On Kişi’den. Sa’d b. Muâz (ra) Evs reisi; müslüman olması kabilesini kazandırdı; vefatında “Arş titredi”. Safiyye bint Abdülmuttalib (r.anha) Peygamber’in (sav) halası; Fâri’ kalesinde bir Kurayza gözcüsünü öldürdü. Safiyye bint Huyey (r.anha) Nadîr reisinin kızı; İslâm’ı ve Peygamber’i (sav) seçen Hayber esiri. Safvân b. Muattal (ra) Âişe’yi çölde bulan sahâbî; İfk’e haksız yere karıştırıldı. Safvân b. Ümeyye Ümeyye’nin oğlu; Bedir’den sonra azılı düşman; Fetih’te müslüman oldu. Selmân-ı Fârisî (ra) Hakikat arayışındaki İranlı; Hendek’te hendek kazmayı teklif etti. Sevde bint Zem’a (r.anha) Hatice’den sonraki ikinci hanımı; gecesini Âişe’ye bağışladı (Kur’an 4:128). Sevr Mağarası (Gâr-ı Sevr) Mekke’nin güneyindeki Gâr-ı Sevr; Peygamber (sav) ile Ebû Bekir’in üç gün gizlendiği yer. Şeybe b. Osman (ra) Huneyn’de Peygamber’i (sav) öldürmek için atıldı; savaştan mümin olarak ayrıldı. Sıdk (Doğruluk) Sıdk: Kâ’b b. Mâlik’i kurtaran, münafıkları ise yalanlarının helâk ettiği fazilet. Siyer (ve niçin okunduğu) Siyer nedir, niçin okunur ve temel kaynakları nelerdir. Süheyb er-Rûmî (ra) Bütün servetini vererek hicret yolunu satın alan muhacir (Kur’an 2:207). Süheyl b. Amr (ra) Hudeybiye’yi müzakere eden Kureyş hatibi; sonradan müslüman olan takvâlı bir şehid. Şükür Secdesi Müjde alındığında yapılan şükür secdesi (abdest gerekmez). Sümâme b. Üsâl (ra) Yumuşaklıkla kazanılan Benî Hanîfe reisi; Mekke’nin buğdayını kesti. Şûrâ (İstişare) İstişare; Peygamber (sav) Bedir’de bizzat örnekledi. Sürâka b. Mâlik (ra) Hicret’in ödül avcısı; kendisine Kisrâ’nın bilezikleri müjdelendi.

T

10
Tâif Sakīf’in surlarla çevrili yayla şehri; taşlanma hadisesinin ve sonraki kuşatmanın yeri. Tâif Kuşatması Şevval, hicrî 8; başarısız kuşatma; Ci’râne’deki büyük taksim ve hâricîlerin ilk örneği. Tâif Vak’ası Tâif’te taşlanma, dua, Addâs ve cinlerin gecesi. Talha b. Ubeydullah (ra) Cennetle Müjdelenen On Kişi’den; Uhud’da Peygamber’e (sav) siper oldu. Tebük En kuzeydeki vaha; son gazvenin ulaştığı en uzak nokta ve ona adını veren yer. Tebük Gazvesi Recep hicrî 9; son gazve (Ceyşü’l-usre); savaş olmadı, ama Allah’tan bir imtihan oldu. Temîm ed-Dârî (ra) Peygamber’in (sav) doğruladığı Cessâse/Deccâl haberini rivayet eden mühtedi. Tevekkül (Allah’a Güvenme) Her sebebe sarıldıktan sonra Allah’a güvenmek (“deveni bağla”). Teyemmüm Kuru abdest; Amr b. Âs’ın Zâtüsselâsil’deki ictihadıyla genişledi. Tufeyl b. Amr ed-Devsî (ra) Mekke’de müslüman olan Devs reisi; Ebû Hüreyre’yi İslâm’a kazandırdı.

U

16
Ubâde b. Sâmit (ra) Birinci Akabe Biatı’nın şartlarını rivayet eden Ensarlı. Übey b. Halef Romalılar üzerine bahse giren alaycı; Peygamber’in (sav) kendi eliyle öldürdüğü tek müşrik. Uhud Dağı Medine’nin kuzeyindeki dağ; Uhud Savaşı’nın ve şehid kabirlerinin yeri. Uhud ile Hendek Arasındaki Seferler (İkinci Bedir ve Zâtürrikā) Bedrü’l-mev’id ve Zâtürrikā; korku namazının indirilmesi. Uhud Savaşı 15 Şevval, hicrî 3; okçuların hatasıyla tersine dönen zafer; Hamza’nın şehâdeti. Ukbe b. Ebû Muayt Mekkeli düşmanların en alçağı; Bedir’de idam edildi. Umeyr b. Vehb Peygamber’i (sav) öldürmeye gelip oracıkta müslüman olan kişi. Ümeyye b. Halef Bilâl’in efendisi ve işkencecisi; Bedir’de öldürüldü. Ümmü Habîbe — Remle bint Ebû Süfyân (r.anha) Remle bint Ebû Süfyân; Necâşî aracılığıyla nikâhlanan dul muhacir; müminlerin annelerinden. Ümmü Hânî bint Ebû Tâlib (r.anha) Peygamber’in (sav) kuzeni; verdiği himayeyi Peygamber (sav) Fetih’te tasdik etti. Ümmü Seleme (r.anha) Ebû Seleme’nin Mahzûmlu bilge dul eşi; görüşü Hudeybiye’de günü kurtardı. Umretü’l-kazâ Kazâ umresi (hicrî 7); Meymûne ile evlilik; son büyük Mekkeli mühtediler. Urve b. Mes’ûd es-Sekafî (ra) Sahâbenin sevgisini anlatan Sakīf elçisi; sonradan şehid (Kur’an 36). Üsâme b. Zeyd (ra) Zeyd’in oğlu, “Resûl’ün sevgilisi”; Mahzûmlu hırsız olayındaki eşit adalet dersi. Üseyd b. Hudayr (ra) Mus’ab’ın müslüman ettiği Evs reisi; kıraatine melekler indi. Utbe b. Rebîa Bedir’i önlemeye çalışan asil Kureyşli; savaşın açılış teke tekinde öldü.

V

6
Vahiy ve Peygamberlik Vahiy: yedi geliş yolu ve nebî ile resul farkı. Vahşî b. Harb (ra) Hamza’yı öldüren Habeşli mızrakçı; sonradan müslüman oldu. Vahyin Başlangıcı (İkra) Hira Mağarası’nda *İkra*, yaklaşık MS 610; peygamberlik başlar. Vâil b. Hucr (ra) Minberde ağırlanan Yemenli prens — “sana bir krallıktan daha hayırlısını vereceğim”. Varaka b. Nevfel İlk vahyi doğrulayan âmâ hanîf; Hatice’nin kuzeni. Vedâ Haccı *Haccetü’l-vedâ* (hicrî 10); Peygamber’in (sav) tek haccı ve Vedâ Hutbesi; Kur’an 5:3.

Y

10
Yasir Qadhi Siyer Dersleri, Bölüm 001–010: Temellerden İlk Vahye (S003) Siyerin temelleri → ilk vahiy. Yasir Qadhi Siyer Dersleri, Bölüm 011–020: Baskı, Hicret ve Hüzün Yılı (S004) Açık davet → baskı, Habeşistan, Hüzün Yılı, Tâif. Yasir Qadhi Siyer Dersleri, Bölüm 021–030: İsrâ ve Mi’râc, Biatlar ve Medine’ye Hicret (S005) İsrâ ve Mi’râc → Akabe biatları → Hicret ve Medine’nin kuruluşu. Yasir Qadhi Siyer Dersleri, Bölüm 031–040 — Medine’nin Kuruluşu ve Bedir Savaşı (S006) Mescidler, kardeşlik ve Vesika → kıble → cihad → Bedir Savaşı. Yasir Qadhi Siyer Dersleri, Bölüm 041–050 — Bedir’in Ardından ve Uhud Savaşı (S007) Bedir’in ardından → Benî Kaynukā ve Kâ’b b. Eşref → Uhud Savaşı. Yasir Qadhi Siyer Dersleri, Bölüm 051–060 — Katliamlar, Benî Nadîr, İfk ve Hendek (S008) Recî’ ve Bi’r-i Maûne → hanımlar → Benî Nadîr → Müreysî’ ve İfk → Hendek Savaşı. Yasir Qadhi Siyer Dersleri, Bölüm 061–070 — Benî Kurayza, Hudeybiye ve Hayber (S009) Benî Kurayza hükmü → Hudeybiye → Hayber’in fethi. Yasir Qadhi Siyer Dersleri, Bölüm 071–080 — Mektuplar, Mûte ve Mekke’nin Fethi (S010) Hükümdarlara mektuplar → Umretü’l-kazâ → Mûte → Mekke’nin Fethi. Yasir Qadhi Siyer Dersleri, Bölüm 081–090 — Huneyn, Tâif, Mucizeler ve Tebük (S011) Huneyn ve Tâif → mucizeler → Tebük Gazvesi, Kâ’b b. Mâlik ve Mescid-i Dırâr. Yasir Qadhi Siyer Dersleri, Bölüm 091–101 — Heyetler, Vedâ Haccı ve Vefat (S012) Heyetler Yılı → Mâriye ve İbrâhim → Îlâ → Ebû Bekir’in haccı → Vedâ Haccı → Peygamber’in (sav) vefatı. (Siyer böylece tamamlanmıştır.)

Z

8
Zâtüsselâsil Seriyyesi Amr b. Âs’ın kuzey seferi (hicrî 8); Ebû Ubeyde’nin tevazuu; teyemmüm. Zeyd b. Amr b. Nüfeyl Putları reddeden hanîf; “tek başına bir ümmet”. Zeyd b. Erkam (ra) İbn Übey’in ihanetini işiten delikanlı; Münafikun Suresi’yle haklı çıkarıldı. Zeyd b. Hârise (ra) Âzatlı köle, evlâtlık ve ilk iman edenlerden; Kur’an’da adı geçen tek sahâbî. Zeyd b. Sâbit (ra) 15 günde İbrânîce öğrendi; sonradan Kur’an’ın asıl derleyicisi oldu. Zeyneb bint Cahş (r.anha) Kur’an’da Allah tarafından nikâhlanan kuzeni ve hanımı (Kur’an 33:37); Yoksulların Annesi. Zeyneb bint Huzeyme (r.anha) *Ümmü’l-mesâkîn*; Peygamber (sav) hayattayken vefat etti; Bakî’ye defnedilen ilk hanımı. Zübeyr b. Avvâm (ra) Peygamber’in (sav) havârîsi; Cennetle Müjdelenen On Kişi’den.