Sa’d b. Muâz (ra)
Evs reisi; müslüman olması kabilesini kazandırdı; vefatında “Arş titredi”.
Hicrî ö. hicrî 5 Milâdî ö. MS 627
Yesrib’deki Evs’in önde gelen genç reisi; arkadaşı Üseyd b. Hudayr ile birlikte müslüman olması, bütün kabilesini (Benî Abdüleşhel) İslâm’a soktu ve o güne kadarki en büyük toplu ihtida oldu.
Siyerdeki Rolü (Bölüm 025)
- Mus’ab b. Umeyr’i kovmak için Üseyd’i gönderdi; Üseyd müslüman olarak dönünce Sa’d öfkeyle bizzat gitti — fakat Mus’ab’ın Zuhruf Suresi’ni okuduğunu işitince İslâm’ı kabul etti ve Benî Abdüleşhel de onunla birlikte müslüman oldu.
- Ensar’ın ve Medine’de kurulacak müslüman devletin direklerinden biriydi.
Bedir’deki Konuşması (Bölüm 037–038)
Müslümanlar Bedir’de kervanla değil Kureyş ordusuyla karşı karşıya olduklarını anlayınca Peygamber (sav) Ensar’ın sözünü bekledi — onlar yalnızca korumaya söz vermişlerdi, saldırı savaşına değil. Bunu sezen Sa’d ayağa kalktı: “Yoksa bizi mi bekliyorsun, ey Allah’ın Resulü?” ve o meşhur sözü verdi — yeminlerinin lafzından çok ruhunu öne çıkararak (“sana itaat edeceğiz”): “Seni hak ile gönderene yemin olsun ki, denize dalsan biz de arkandan dalardık.” Peygamber’in (sav) yüzü “ay gibi parladı.” Ayrıca Peygamber (sav) için karargâh (hayme) kurulmasını teklif etti ve ordunun sol kanadında Ensar’a kumanda etti.
Şahsiyeti ve Sonraki Hayatı
Adanmışlığıyla meşhurdu; Peygamber (sav) onun vefatında Rahmân’ın Arşı’nın titrediğini söyledi. Hendek’te (hicrî 5) yaralandı, sonra Benî Kurayza hakkındaki hükmü verdi ve yarası sebebiyle vefat etti (ayrıntısı aşağıdadır).
İfk Hadisesi, Hendek ve Vefatı (Bölüm 051–060)
- İfk hadisesinde. Peygamber (sav) bu dedikodu hakkında insanlara hitap ettiğinde Sa’d Evs adına ayağa kalktı ve sorumlu kim olursa olsun hakkından gelmeyi teklif etti — çünkü başlıca iftiracı Abdullah b. Übey Hazrec’tendi. Bu, eski Evs–Hazrec gerginliğini yeniden açtı ve Peygamber (sav) onları yatıştırıncaya kadar mescidde az kalsın bir kavga çıkacaktı.
- Hendek’te yaralanması. Kolundan, atarken böbürlenen Hibbân b. Arika’nın okuyla vuruldu. Sa’d, hain Benî Kurayza’nın hesap verdiğini görecek kadar yaşatması için Allah’a dua etti — ve bu duası kabul edildi.
- Vefatı. Haftalar sonra yarası açıldı ve bu sebeple vefat etti. Vefatında Rahmân’ın Arşı titredi, melekler cenaze namazını kılmak için indi ve Peygamber (sav), Sa’d’ın cennetteki mendilinin bu dünyanın en güzel elbisesinden üstün olduğunu söyledi.
Benî Kurayza Hakkındaki Hükmü ve Vefatı (Bölüm 061)
- Hakem oluşu. Hendek’ten sonra Evs, eski müttefikleri Benî Kurayza için şefaat isteyince Peygamber (sav) hakemliği kendi reisleri olan Sa’d’a verdi. Yaralı hâlde Rufeyde’nin çadırından getirildi; Evs onu merhametli olmaya zorladığında şöyle cevap verdi: “Artık Sa’d’ın, hiçbir kınayanın kınamasına aldırmayacağı vakittir” — ve savaşan erkeklerin idam edilmesine, malların dağıtılmasına, kadın ve çocukların esir alınmasına hükmetti. Peygamber (sav): “Yedi kat göğün üstünden Allah’ın verdiği hükmü verdin.” (Peygamber’in (sav) karşılamak için insanlara ayağa kalkmalarını söylediği tek kişidir.)
- Vefatı. Hendek’teki yarası açıldı ve vefat etti (~37 yaşında). Kurayza’nın hesap verişini görecek kadar yaşamak, ardından şehid olarak alınmak yolundaki duası kabul edilmişti. Daha önce hiç inmemiş 70.000 melek onun hafif bedenini taşıdı; Rahmân’ın Arşı titredi; ve o bir an “kabirde sıkıldı”, sonra bırakıldı — her mümin için bir rahmet dersi. Bakî’a defnedildi.
Çapraz Başvurular
Üseyd b. Hudayr (ra) · Mus’ab b. Umeyr (ra) · İkinci Akabe Biatı (Bey’atü’l-akabeti’s-sâniye) · Ensar (Medineli Yardımcılar) · Medine (Yesrib) · Hz. Muhammed (sav) · Bedir Savaşı · Şûrâ (İstişare) · İfk Hadisesi (Âişe’ye (r.anha) İftira) · Hendek Savaşı (Ahzâb) · Abdullah b. Übey b. Selûl · Benî Kurayza Hükmü · Bakî el-Garkad (Cennetü’l-Bakî)
Kaynaklar
- S005 — Yasir Qadhi Siyer Bölüm 025 (İslâm’a girişi).
- S006 — Yasir Qadhi Siyer Bölüm 037–038 (Bedir konuşması; karargâh; sol kanat).
- S008 — Yasir Qadhi Siyer Bölüm 051–060 (İfk hadisesi; Hendek yarası ve duası; vefatı ve Arş’ın titremesi).
- S009 — Yasir Qadhi Siyer Bölüm 061 (Benî Kurayza hükmü; karşılamak için ayağa kalkılması; vefatı ve defni). Buhârî ve Müslim.