Tâif Vak’ası
Tâif’te taşlanma, dua, Addâs ve cinlerin gecesi.
Hicrî yaklaşık hicretten önce 3 (davetin 10. yılı) Milâdî yaklaşık MS 619
Hüzün Yılı’nın ardından ve Mekke’deki himayesini yitirdikten sonra Peygamber Hz. Muhammed (sav), yakındaki Tâif şehrinde yeni bir dayanak aradı — orada reddedildi ve taşlandı. Bu günü, ruhen hayatının en zor günü diye anmış, Uhud’dan da ağır saymıştır.
Arka Plan (Bölüm 020)
Mekke’nin “ikiz şehri” olan, Sakīf kabilesinin yurdu ve yaklaşık 1–2 günlük yürüyüş mesafesinde bulunan Tâif, Ebû Leheb himayesini geri çektiğinde akla gelen ilk seçenekti. Peygamber (sav), dikkat çekmemek için oraya Zeyd b. Hârise ile birlikte yaya gitti — böylece tevekkülün (Allah’a güvenmenin) tedbirsizce davranmak değil, basiretle planlamak olduğunu bizzat gösterdi. Ders: insan, mümkün olduğu sürece kendi toplumunda kalır.
Ne Oldu
Sakīf’in üç reisi (Amr’ın oğulları — Abdüyâlîl, Mes’ûd, Habîb) onu alayla reddetti. Yaklaşık bir hafta şehir halkına tebliğ etti; içlerinden bir adam ilgi gösterince, reisler bir güruhu kışkırtarak onu ve Zeyd’i taşlaya taşlaya şehirden çıkarttılar — Peygamber’in (sav) ayakkabıları kanla doldu; Zeyd de onu korurken yaralandı.
Reddedilişten Sonra
- Tâif duası — bir bağın duvarı dibine oturmuş hâlde o meşhur duayı yaptı: “Allah’ım! Güçsüzlüğümü sana şikâyet ediyorum… Bana gazaplı değilsen, hiçbir şeye aldırmam…” — bu, şekvâ ilallahın (Allah’a şikâyetin, ki tevhidin özüdür; Allah’tan şikâyetin değil, ki o küfürdür) örneğidir.
- Addâs — bağın hıristiyan kölesi (Ninevâlı) üzüm getirdi; Peygamber’in (sav) “Bismillah” deyişini ve Yûnus’tan (a.s.) söz edişini duyunca İslâm’a girdi ve ayaklarını öptü.
- Dağlar Meleği (Melekü’l-cibâl) — Cibrîl, şehri iki dağın arasında ezmeyi teklif etti; Peygamber (sav) kabul etmedi: “Bilakis, umarım ki Allah onların sulbünden yalnız kendisine kulluk edecek kimseler çıkarır” — asıl mucize olan merhameti (21:107).
- Cin Gecesi (Leyletü’l-cin) — dönüş yolunda Nahle Vadisi’nden geçerken bir (yahudi) cin topluluğu onun Kur’an kıraatini işitip iman etti ve kendi kavimlerine uyarıcı oldular (Kur’an 46:29–31).
Mekke’ye Dönüş
Serbestçe geri giremediği için himaye aradı: Ahnes ve Süheyl b. Amr reddettiler, ardından Mut’im b. Adî himaye verdi ve silahlı oğullarına Peygamber’i (sav) şehre kadar refakat ettirdi — Peygamber’in (sav) Bedir’den sonra Mut’im’i böylesine övmesine sebep olan mürüvvet budur.
Çapraz Başvurular
Hz. Muhammed (sav) · Zeyd b. Hârise (ra) · Mut’im b. Adî · Hüzün Yılı (Âmü’l-hüzn) · Ebû Leheb (Abdüluzzâ b. Abdülmuttalib) · Mekke · Davet ve Beş Merhalesi
Kaynaklar
- S004 — Yasir Qadhi Siyer Bölüm 020 (Tâif, dua, Addâs, cinler, Mut’im’in himayesi).