Tâif Vak’ası

Tâif’te taşlanma, dua, Addâs ve cinlerin gecesi.

Hüzün Yılı’nın ardından ve Mekke’deki himayesini yitirdikten sonra Peygamber Hz. Muhammed (sav), yakındaki Tâif şehrinde yeni bir dayanak aradı — orada reddedildi ve taşlandı. Bu günü, ruhen hayatının en zor günü diye anmış, Uhud’dan da ağır saymıştır.

Arka Plan (Bölüm 020)

Mekke’nin “ikiz şehri” olan, Sakīf kabilesinin yurdu ve yaklaşık 1–2 günlük yürüyüş mesafesinde bulunan Tâif, Ebû Leheb himayesini geri çektiğinde akla gelen ilk seçenekti. Peygamber (sav), dikkat çekmemek için oraya Zeyd b. Hârise ile birlikte yaya gitti — böylece tevekkülün (Allah’a güvenmenin) tedbirsizce davranmak değil, basiretle planlamak olduğunu bizzat gösterdi. Ders: insan, mümkün olduğu sürece kendi toplumunda kalır.

Ne Oldu

Sakīf’in üç reisi (Amr’ın oğulları — Abdüyâlîl, Mes’ûd, Habîb) onu alayla reddetti. Yaklaşık bir hafta şehir halkına tebliğ etti; içlerinden bir adam ilgi gösterince, reisler bir güruhu kışkırtarak onu ve Zeyd’i taşlaya taşlaya şehirden çıkarttılar — Peygamber’in (sav) ayakkabıları kanla doldu; Zeyd de onu korurken yaralandı.

Reddedilişten Sonra

Mekke’ye Dönüş

Serbestçe geri giremediği için himaye aradı: Ahnes ve Süheyl b. Amr reddettiler, ardından Mut’im b. Adî himaye verdi ve silahlı oğullarına Peygamber’i (sav) şehre kadar refakat ettirdi — Peygamber’in (sav) Bedir’den sonra Mut’im’i böylesine övmesine sebep olan mürüvvet budur.

Çapraz Başvurular

Hz. Muhammed (sav) · Zeyd b. Hârise (ra) · Mut’im b. Adî · Hüzün Yılı (Âmü’l-hüzn) · Ebû Leheb (Abdüluzzâ b. Abdülmuttalib) · Mekke · Davet ve Beş Merhalesi

Kaynaklar