Muhâcirûn (Muhacirler)
Mekke’den hicret edenler; Kur’an’da Ensar’dan önce anılırlar.
Hicrî hicrî 1'den itibaren Milâdî MS 622'den itibaren
“Hicret edenler” — Hicret’te Mekke’den Medine’ye göç eden, imanları uğruna yurtlarını ve mallarını terk eden müslümanlar. Kur’an’da sürekli olarak Ensar’dan önce anılırlar (meselâ 9:100); bu, mertebelerinin daha yüksek olduğunun işaretidir.
Siyerdeki Yerleri (Bölüm 026–030)
- Hicret sessizce, “birer ikişer” başladı. Sayıları (kadın ve çocuklarla birlikte) ~300–400 olarak tahmin edilir; Bedir’de 82 Muhâcir erkek savaştı. “Nicelikleri yoktu, fakat nitelikleri vardı.”
- Fedakârlık hikâyeleri: Süheyb er-Rûmî bütün servetini teslim etti; Ebû Seleme’nin ailesi Kureyş tarafından parçalandı; Ümmü Seleme çölü, (o sırada müşrik olan) Osman b. Talha’nın refakatinde geçti; Ayyâş ile Hişâm kandırılarak geri getirilip hapsedildi, sonra Velîd b. Velîd tarafından kurtarıldı.
- Peygamber (sav) en son hicret edenler arasındaydı; Ali Mekkelilerin emanetlerini iade etmek üzere geride kaldı.
Hicretin Hükmü
O nesil için Medine’ye hicret farz-ı ayn idi (bk. Hicret — kavram ve hükümleri); mazeretsiz kalanlar kınandı (4:97), gerçekten güçsüz olanlar mazur görüldü (4:98–99). Peygamber (sav) sonradan “Mekke’nin fethinden sonra hicret yoktur” buyurdu.
Çapraz Başvurular
Ensar (Medineli Yardımcılar) · Hicret (Medine’ye Göç) · Hicret — kavram ve hükümleri · Mekke · Medine (Yesrib) · Süheyb er-Rûmî (ra) · Ali b. Ebû Tâlib (ra) · Hz. Muhammed (sav)
Kaynaklar
- S005 — Yasir Qadhi Siyer Bölüm 026–030. Kur’an (9, 4), Sahîh-i Buhârî ve Müslim, İbn İshak’a dayanır.