Mugīre b. Şu’be (ra)

Hudeybiye’de Peygamber’in (sav) başında nöbet tutan — kendi amcası Urve b. Mes’ûd’u savuşturan — Sakīfli bir sahâbî; geçmişi, İslâm’ın haram yoldan elde edilmiş kazancın altına nasıl kalın bir çizgi çektiğinin bir örneğidir.

Kıssası (Bölüm 064)

Gençliğinde Mugīre bir hayduttu; çetesiyle birlikte yol kesme ve cinayet işledi; bunun doğurduğu diyet Sakīf’in itibarını mahvetti. Kaçtı, İslâm’ı duydu, müslüman oldu ve Medine’ye geldi. Peygamber (sav) İslâm’ını kabul etti, fakat çaldığı maldan tek bir kuruşu bile reddetti — mal müşriklerden alınmış olsa bile — çünkü savaş hâlinde olmayanların canı ve malı İslâm’da dokunulmazdır. Böylece Mugīre sıfırdan başladı ve tanınmış bir sahâbî oldu (çok hadis rivayet edenlerden).

Hudeybiye’de

Peygamber’in (sav) yanında bir muhafız gibi durdu; Urve durmadan Peygamber’in (sav) sakalına elini uzatınca, Mugīre kılıcının kabzasıyla elini itti: “Kesilmeden önce elini Allah Resulü’nün sakalından çek.” Urve kendi kardeşinin torununu tanıdı ve Sakīf’e karşı işlediği eski ihanetten dolayı onu azarladı — Mugīre bunu inkâr edemedi.

Şahsiyeti ve Dersler

İlk müslümanlara yöneltilen “yol kesici” yaftasının yaşayan bir reddi: yalnızca soymamakla kalmadılar, soyulmuş olanı almayı da reddettiler. İslâm onun sayfasını temizledi — fakat mağdurlarının haklarını değil.

Çapraz Başvurular

Hudeybiye Antlaşması · Urve b. Mes’ûd es-Sekafî (ra) · Hz. Muhammed (sav) · Siyer Kronolojisi

Kaynaklar

• S009 — Yasir Qadhi Siyer Bölüm 064. Hudeybiye’deki nöbet sahnesi Buhârî rivayetinde; önceki haydutluğu ve reddedilen mal İbn İshak yoluyla.