Nifak (Münafıklık)

Nifak ve münafıklar; Bedir’den sonra ortaya çıkan, Uhud’da açığa çıkan bir olgu.

Nifak (نفاق) — içteki küfrü veya sadakatsizliği gizleyerek dışarıya İslâm’ı ikrar etmek; bunu yapanlar münafıklardır. Bedir’den sonra, İslâm’ın üstünlüğü sahte bağlılığı daha emniyetli yol hâline getirdiğinde ortaya çıkan, belirgin biçimde Medine’ye özgü bir olgudur; gerçek rengi ise Uhud’da açığa çıkmıştır.

Siyerdeki Yeri

Deliller

Al-i İmran Suresi’nin geniş bölümleri (ve Nisa Suresi’nin bazı kısımları) Uhud’un münafıklarına hitap eder: Kur’an 3:166–167 (mazeretleri), 3:179 (pisin temizden ayrılması). Kur’an 4:88, onlara nasıl davranılacağı konusunda iki kampa bölündükleri için müslümanları azarladı. Peygamber (sav) buna rağmen Abdullah b. Übey’e — gerçek imana dair umut sürdüğü ve Ensar arasındaki itibarı yüksek olduğu sürece — yumuşak davrandı ve hilim örneği gösterdi (Âişe: “Peygamber (sav) şahsı adına hiçbir zaman intikam almadı”).

Münafıkların ifşası (Bölüm 051–060)

Dersler

Gerçek imanı ortaya çıkaran şey imtihandır (fitne); dilin ikrarı kalbin imanı değildir; ve nifakın içeriden gelen tehdidi, açık küfrün dışarıdan gelen tehdidinden daha ağır olabilir.

Çapraz Başvurular

Abdullah b. Übey b. Selûl · Uhud Savaşı · Bedir Savaşı · Huzeyfe b. Yemân (ra) · Benî Kaynukā’nın Sürgünü · Hz. Muhammed (sav) · Medine (Yesrib) · Kureyş · Benî Mustalik Gazvesi · İfk Hadisesi (Âişe’ye (r.anha) İftira) · Hendek Savaşı (Ahzâb)

Kaynaklar